Indhold
„Þetta er ekki hlutlaus hagfræðigreining Halldórs. Þetta er bein og augljós hagsmunagæsla, dulbúin sem greining,“ segir Óðinn Freyr Baldursson, nýkjörinn formaður Ungra Evrópusinna, í aðsendri grein sem birtist á vef Vísis í morgun.
Um er að ræða svar við skrifum Halldórs Benjamíns Þorbergssonar sem birtust í Morgunblaðinu um helgina. Halldór Benjamín byggir grein sína á því að Ísland, sem eitt ríkasta land Evrópu, hafi takmarkaðan efnahagslegan hvata til inngöngu í ESB, ólíkt þeim fátækari umsóknarríkjum sem myndu hagnast beint á aðild, og varar við því að íslenskir skattgreiðendur gætu endað með að greiða meira inn í sambandið en þeir fengju til baka.
Óðinn vekur í grein sinni athygli á því að Halldór hafi titlað sig „hagfræðing“ undir greininni en gleymt að minnast á að hann er einnig forstjóri fasteignafélagsins Heima.
Þægilegur en villandi samanburður
„Í greininni er Ísland borið saman við fátæk umsóknarríki. Það er þægilegt, því þannig lítum við alltaf vel út. En það er einnig villandi. Raunverulegi samanburðurinn sem við ættum að vera skoða er við önnur þróuð ríki sem hafa valið stöðugleika, lægri vexti, betri gjaldeyri og fyrirsjáanlegt efnahagsumhverfi. Það er sá veruleiki sem íslensk heimili fá ekki að búa við,“ segir Óðinn.
Hann gagnrýnir einnig að Halldór einblíni á að við myndum verða nettógreiðendur í Evrópusambandinu. Hann bendir á að ESB sé ekki einföld bókhaldsæfing og hagkerfi Íslands byggist á alþjóðaviðskiptum og samvinnu.
„Án þess myndum við líklegast ennþá búa í torfkofum og borða einungis slátur og kjamma. Spurningin er hvað við fáum fyrir inngöngu í ESB: stöðugleika, lægri vexti og meira öryggi og fyrirsjáanleika í daglegu lífi.“´
Núverandi ástand viðskiptamódel
Óðinn segir að það skipti máli hver talar og bendir hann á að Heimar séu eitt stærsta fasteignafélag landsins sem á meðal annars Smáralind, Hafnartorg, Egilshöll, Höfðatorg auk annars atvinnuhúsnæðis.
„Eignasafn félagsins er metið á 223 milljarða króna og alls samanstendur eignasafnið af 97 fasteignum sem alls eru um 389 þúsund fermetrar. Þetta er félag sem lifir góðu lífi í kerfi þar sem verðtrygging, verðbólga, sveiflur og of hátt fasteignaverð eru ekki gallar heldur tekjulind. Fyrir slíka aðila er núverandi ástand ekki vandamál heldur viðskiptamódel.“
Click here to preview your posts with PRO themes ››
Óðinn nefnir að leigusamningar stóru fasteignafélaganna séu að stærstum hluta verðtryggðir, meirihluti hlutafjár sé í eigu lífeyrissjóðanna og svo lengi sem fasteignaverð heldur áfram að hækka megi líkja þeim við „verðtryggðar eilífðarvélar“ eins og hann orðar það.
„Við stjórnvölinn eru svo menn sem hæglega þéna tíföld laun verkafólks á ári hverju og hafa líklega ekki stórar áhyggjur á húsnæðislánunum sínum um hver mánaðarmót.“
Óðinn segir að það kosti sitt að halda úti krónunni. „Hún þýðir hærri vextir, meiri óvissu og stöðugan þrýsting á heimili og fyrirtæki. Þessi kostnaður lendir ekki á þeim sem eiga eignirnar heldur þeim sem borga fyrir þær.“
Þá segir hann gleymast að það að halda úti eigin gjaldmiðli sé ekki ókeypis.
„Til að verja krónuna þarf Ísland að halda úti stórum gjaldeyrisforða sem nemur núna eitt þúsund milljörðum sem liggja bundnir í erlendum gjaldmiðlum. Þetta er fjármagn sem gæti annars farið í innviði, heilbrigðiskerfi eða lægri skuldir. En í staðinn neyðumst við til að halda uppi þessum fáránlega gjaldeyrisforða til að passa upp á gildi krónunar. Þetta er falinn kostnaður sem almenningur borgar, en sjaldan er rætt um.“
Þeir sem hagnast mest vilja óbreytt kerfi
Óðinn segir að lokum að sé ekki tilviljun að þeir sem hagnast mest á þessu kerfi vilji halda því óbreyttu.
„Þeir vilja ekki að við sjáum samninginn. Þeir vita að stöðugra kerfi myndi bæta kjör almennings, en taka af þeim sjálfvirkan og auðveldan ávinning. Þá þyrftu þeir að keppa á jafnari grundvelli á svokölluðum samkeppnismarkaði,“ segir Óðinn sem segir að spurningin sem við stöndum frammi fyrir varðandi ESB sé í eðli sínu ekki flókin.
„Við stöndum frammi fyrir einföldu vali um hagsmuni. Hagsmuni almennings eða elítunnar. Nú skora ég á þig, Halldór Benjamín að finna út hverra hagsmuna – annarra en almannahagsmuna við sem viljum láta reyna á inngöngu Íslands í ESB erum að gæta. Ég get sagt þér svarið, ekki neinna.“
